Volcán caseiro

Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe ímosvos compartir o vídeo da Doutora María e o Doutor Brais (de 5º de primaria) explicando, paso a paso, como elaborar un volcán caseiro. Non o perdades!

 Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe traémosvos un clásico dos experimentos caseiros: o volcán!

Tomade nota, que comezamos!

INGREDIENTES E MATERIAIS

- Unha plantilla en cartolina para lle dar a forma de montaña

- unha pequena botella de plástico sen tapón

- plastilina da cor que queirades

- pedriñas de acuario para decorar (opcional)

- pistola de pegamento

- tesoiras

- vinagre

- bicarbonato

- un funil (un embude, para nos entender😉)

ELABORACIÓN

1. DECORAMOS O EXTERIOR

Estendemos a plastilina pola superficie da plantilla, recortamos e pegamos coa pistola. 

Podemos decorar o noso volcán incrustrando na platsti unhas pedriñas de acuario (queda chulísimo; probade!😀)

2. PREPARAMOS A LAVA 

Unha vez teñamos listo o noso volcán colocamos dentro a botella de plástico e preparamos a lava. 

Enchemos a botella ata a metade con vinagre e, a continuación, coa axuda dun funil,  botamos bicarbonato ata conseguir unha erupción.

E outra vez... Velaí vai!

EXPLICACIÓN

Ben, como xa aprendemos coa Doutora Aitana e o Doutor Alejandro no último vídeo deste blog, o vinagre é un ácido e o bicarbonato unha base. 

O que sucede cando os mesturamos é que se produce unha reacción química que libera CO2 (dióxido de carbono). Este gas é o responsable das burbullas que se forman na nosa mestura e que "empuxan" a nosa lava para fóra.

Chulísimo, va que si?

 Aaaai! Como cheira a primavera! -malia que non pare de chover😅

Na última sesión os nosos mozos e mozas de 5º e 6º de Primaria arremangáronse xerseis e camisas para pór a punto a nosa hortiña.

Velaquí unhas imaxes das nosas xardineiras e xardineiros.

Bo traballo, moz@s!😊👏👏👏

Zume máxico de lombarda 1709414120161

Que tal, Crespocientífic@s?

Na entrada de hoxe deixámosvos un vídeo da Doutora Aitana e o Doutor Alejandro explicando o experimento "zume máxico de lombarda".

https://youtu.be/ieXSOWh0zEg

Parabéns, doutores, por esta magnífica master class!👏👏👏

 Ola de novo, crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe ímosvos amosar a electrólise dunha disolución de sal. 

😰" A electro-que???"😰- preguntarédesvos. Electrólise! É o proceso no que conseguimos separar os elementos dun composto (por exemplo, a auga con sal) empregando a electricidade.

Imos necesitar:

- un vaso de vidro transparente

- un par de cables crocodilo (deses con pinzas nos extremos) Nós usamos un vermello para o positivo e un negro para o negativo.

- unha pila de petaca (das cadradas)

- dúas minas de grafito (das que veñen dentro dos lapis)

Antes de comezar, un pequeno apunte recordatorio de química básica. Lembrade que a auga está composta por moléculas de hidróxeno (H) e osíxeno (O); e o sal leva moléculas de sodio (Na) e cloro (Cl).

Listos! Comecemos!

PROCEDEMENTO

1. Preparamos no vaso de vidro a nosa solución de auga (H2O) con sal (NaCl).

2. Enganchamos os cables crocodilo nos polos da nosa batería: o vermello no positivo e o negro no negativo para que sexan facilmente identificables.

3. Os extremos libres dos cables enganchámolos con cadansúa mina de grafito.

4. Xa temos listo o circuito. Toca introducir as minas no vaso coa solución salina e observar o que acontece.

RESULTADO E EXPLICACIÓN

Observamos que se forman burbullas arredor das dúas minas de grafito. Pero, que son esas burbullas?

No caso da mina conectada co polo negativo (cátodo, cable negro), as burbullas que se forman son hidróxeno gasoso. É dicir, que estamos a romper a estrutura da auga!

Pola outra banda, as burbullas formadas arredor da mina conectada co polo positivo (ánodo, cable vermello) son de cloruro gasoso. É dicir, que se está a romper a estrutura do sal!

Va que é incrible!😎 Pois iso non é todo! Que pasa con líquido que queda no vaso? Pois iso xa non é auga con sal, senón algo ben distinto. As burbullas de hidróxeno dan lugar á formación de ions de hidróxido, mentres que as de cloro liberan ions de hipoclorito (lexivia) Nin se vos ocorra bebelo!🙈😅

 Que tal, crespocientífic@s?

Na entrada de hoxe ímosvos propoñer experimentar coa ciencia na cociña cunha sinxela actividade para determinar, de forma rudimentaria, o grao de acidez das substancias. A esta actividade gústanos chamala...

💫ZUME MÁXICO DE LOMBARDA💫

Imos necesitar:

INGREDIENTES

- 6 follas de col lombarda (desa morada que se bota na ensalada)

- 1 litro de auga

- vinagre ou zume de limón

- bicarbonato

MATERIAIS

- 2 vasos transparentes

- batedor eléctrico

- coador

- espremedor (se usades o limón)

- unha culler

PROCEDEMENTO

1. Partimos coas mans as follas de lombarda en anacos máis pequenos.

2. Botamos os anacos de lombarda no batedor e engadimos o litro de auga.

3. Batemos e pasamos a mestura polo coador para extraer o zume.

4. Botamos un pouco de zume en cada vaso; máis ou menos pola metade.

5. Agora toca observar como reacciona a lombarda coas substancias moi ácidas. engadimos nun dos vasos un pouco de vinagre ou un chorriño de zume de limón.

6. No outro vaso probaremos a reacción da lombarda con substancias alcalinas, é dicir, con moi pouca acidez. Para iso engadimos neste vaso unhas culleradiñas de bicarbonato.

EXPLICACIÓN

Os pigmentos que dan a cor morada á lombarda chámanse ANTOCIANINAS. Como xa saberedes, a cor morada ou violeta resulta da combinación do vermello co azul. 

Resulta que estes pigmentos, as antocianinas, son moi sensibles ao grao de acidez das distintas substancias coas que entran en contacto. Así, ao engadir no noso zume substancias moi acedas coma o limón ou o vinagre, este vólvese vermello. En cambio, ao mesturalo con substancias alcalinas coma o bicarbonato o zume tórnase azul.

Alucinante, verdade?

Oooh! Que foi, crespicientífic@s!? Botades en falta un pouco de ciencia nestas datas sinaladas? Iso ten solución!

Hoxe imos despedir o ano coas nosas dúas últimas actividades de primaria e secundaria. Tomade nota, que comezamos!

1. Índice de refracción

O índice de refracción é a relación entre a velocidade da luz no baleiro coa velocidade que que ten nun medio material (n =c/v).😕

Vale! Agora en cristiano😅: Os raios de luz que saen dos obxectos sofren desviacións dependendo do material que atravesen. Non é o mesmo observar un obxecto somerxido en auga que sen ela. (Agora mellor, non?)

Con este sinxelo experimento imos poder calcular o índice de refracción na auga e, polo tanto, a velocidade da luz neste medio. Interesante, non si?

Imos precisar:

- unha moeda

- un cristalizador ou outro recipiente

- auga

- unha regra.

Precisamos un observador para ver a moeda da mesma forma, primeiro sobre auga e logo en aire. O observador debe estar o máis inmóbil posible para evitar erros. Medindo as distancias ás que son visibles a mesma moeda, podemos obter os ángulos de incidencia e refracción por trigonometría para aplicar a lei de Snell. O valor do índice de refracción do aire tomamos n =1.

Impresionante, non?😮

2. Circuitos en papel (postal con luz)

Para levar a cabo esta sinxela e bonita actividade imos necesitar:

- Unha cartolina tamaño A4 

- Pinturas (ceras, lápices, rotus... o que queirades)

- Un circuito impreso en papel

- Cinta de cobre adhesiva

- Unha luciña LED da cor que prefirades

- Unha batería de botón de 3v

- Tesoiras

- Pegamento

- Cinta adhesiva

- Cinta de dobre cara

2.1. Montar o circuito

O noso circuito debe ter DOUS PERCORRIDOS: un positivo e outro negativo, polo que empregaremos un anaco de cinta diferente para cada percorrido. Á hora de pegar a cinta no circuito é importante:

        - NON CORTAR a cinta nas esquinas do circuito; debémola dobrar.

      - Deixar un pequeno espazo entre o percorrido positivo e o negativo. Este         será o sitio onde colocaremos o noso LED, que fixaremos con cinta adhesiva          (lembrade: patiña curta ao negativo /patiña longa ao positivo)

Todo listo! Agora só falta engadir a fonte de enerxía para facelo funcionar, que será a nosa batería de botón. Esta batería ten que ir fixa nun dos extremos libres do circuito. Como nós escollemos o extremo negativo, pegamos con cinta de dobre cara o polo negativo da batería ao extremo negativo do circuito (respetade sempre as polaridades!)

Cando facemos coincidir o outro extremo do circuito coa batería a luciña acéndese (e nós aplaudimos😅, é inevitable😂)

2.2. Montar a postal

1. Dobramos a cartolina pola metade para lle dar a forma da postal.
2. Debuxamos na portada. Nós escollemos debuxos de nadal, como arboriñas ou paisaxes nocturnas de aldeas.

    3. Perforamos coa axuda dun punzón ou dun lapiz a parte do debuxo que              queremos que se alumee. Podemos facer, por exemplo, un pequeno buratiño         na estrela da árbore

4. Pegamos o circuito no interior da postal facendo coincidir a luciña co burato. Listo!

Va que molan!😎

Feliz ano, Crespicientífic@s!