tomas falsas

Moi boas, Crespocientíficas e Crespocientíficos!
Xa tiñamos ganas de empezar, va que si?

Velaquí un pequeno agasallo para que vaiades facendo apetito de ciencia...

Que o gocedes!😉

Cromatografía

Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe despedimos o curso co noso último vídeo, no que a Doutora Ari e o Doutor Santi explícannos como realizar a cromatografía das follas.

Esperamos que vos guste😉

Vémonos o curso que vén!

Deica a próxima!!😍

Batería de limóns

Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe deixámosvos un vídeo da Doutora Juana, o Doutor Borja e o Doutor Antonio explicando o funcionamento da batería de limóns.

Non o perdades!😉

Que tal, Crespocientífic@s!

Xa hai ganas de vacacións, va que si? Na entrada de hoxe traémosvos tres xoguetes feitos con materiais de refugallo cos que ides poder enredar este verán. Pero a mellor parte é que se moven soíños sen necesidade de baterías, por iso ás actividades que vos presentamos hoxe chamámolas...

MOVEMENTO VERDE

Velaí vai o primeiro dos tres xoguetes. Tomade nota:

Helicóptero de Papel

Estes son os materiais que ides precisar para elaborar o voso helicóptero de papel:

Elaborar o voso helicóptero é ben sinxelo. Soamente tedes que pintar o modelo ao voso gusto e recortar polas liñas de puntos. 

Unha vez recortado dobrades polas liñas negras (as continuas). Lembrade dobrar unha das hélices cara adiante e a outra cara atrás, igual que aparece no modelo da imaxe.

Para rematar, suxeitades a parte inferior cun clip e xa o tedes listo. É importante que usedes o clip e non pegamento, posto que o peso deste clip vai axudar a estabilizar o descenso do noso helicóptero.

Aquí vos deixamos unhas imaxes do proceso de elaboración:

Xa soamente queda probalo. Buscade un lugar alto, ou ben subide enriba dunha cadeira e deixade caer o voso helicóptero co clip cara abaixo e as hélices cara arriba...

O helicóptero descende devagar rotando sobre si mesmo. Isto débese principalmente a dous factores:

- Por un lado, a forza da gravidade, que fai descender o helicóptero

- Por outro, a disposición das hélices, que opoñen unha resistencia a esa        caída movendo o aire en todas as direccións e producindo a rotación do noso helicóptero.

Globo Aerostático

Se vos pareceu sinxelo o helicóptero, o que vén a continuación é aínda máis fácil.

Tomade nota dos materiais que ides precisar para elaborar o voso globo aerostático:

Usade a tesoira para facer oito cortes arredor da boca do vaso. Non apuredes os cortes ata o fondo do vaso, deixade uns centímetros libres para lle dar ao vaso a forma da cestiña.

Coa axuda do punzón ou do cutter furade o fondo do vaso. O burato que practiquedes ten que ser suficiente para deixar pasar por el a boca do globo.

Pasade a boca do globo polo burato e soprade. Cando teñades o globo cheo, NON O ATEDES, suxeitádeo coa punta dos dedos.

Agora estendede o brazo e soltade o globo para deixalo voar...

Va que é bonito!! Cando sopramos dentro do globo estamos a enchelo de aire quente, por iso ao soltalo sube. O peso da cestiña de papel axuda estabilizar o ascenso do globo, pero temos que confesar que non sempre funciona así e ás veces sube facendo eses😅

Hovercraft

E deixámosvos para o final o máis chulo dos tres. Estes son os materiais que ides necesitar para construír o voso hovercraft.

Usade a pistola de silicona para apegar o tapón no centro do CD. Deixade o tapón pechado, é dicir, coa válvula cara abaixo.

A continuación, inflade o globo e, sen atalo, encaixade a boca do globo na boca do tapón (na válvula).

Para facelo funcionar, soamente tedes que turrar da válvula cara arriba.

Va que mola😎! Xa vos dixemos que este era o máis chulo!

Cando abrimos a válvula do tapón deixamos escapar o aire que hai dentro do globo. Este aire cólase por baixo do CD formando unha especie de colchón que reduce a fricción do CD contra a superficie, favorecendo que escorregue polo chan.

Deica a próxima, Crespocientífic@s!

Moi boas, Crespocientífic@s!

Hoxe traémosvos dúas sinxelas, pero fascinantes actividades. Soamente ides necesitar materiais que de seguro xa tedes nas vosas casas.

Comezamos!

1. DESCOMPOSICIÓN QUÍMICA DO PERÓXIDO DE HIDRÓXENO

Xa sabemos o que estades a pensar😅: "Dixestes que eran sinxelas e xa nos perdemos no título!!"

Tranquil@s! Traducimos. O peróxido de hidróxeno é un composto químico de uso cotián coñecido polo seu poder branqueante e antiséptico. Exacto! falamos da auga osixenada. 

Agora mellor, non? Estes son os materiais que ides necesitar:

- PERÓXIDO DE HIDRÓXENO (xa sabedes, auga osixenada😉)

- UN ANAQUIÑO DE PATACA CRÚA

- UN RECIPIENTE TRANSPARENTE

O procedemento é ben sinxelo. Enchemos o recipiente con peróxido de hidróxeno e introducimos o anaco de pataca crúa. Que sucederá?

Como podedes observar na imaxe, ao introducir a pataca fórmanse unhas burbullas, igual que cando botamos a auga osixenada nunha ferida. Pero agora xorden dúas preguntas:

1ª. ESAS BURBULLAS QUE SIGNIFICAN?

As burbullas que observamos son burbullas de osíxeno (O2) flotando nun líquido que xa non é auga osixenada (H2O2), se non que se está a transformar en auga pura (H2O). Polo tanto, agora dentro do recipiente temos por un lado osíxeno e por outro auga; é dicir, estamos a observar a DESCOMPOSICIÓN QUÍMICA DO PERÓXIDO DE HIDRÓXENO. O experimento foi un éxito👏👏👏

2ª. POR QUE SE FORMAN ESAS BURBULLAS?

Vale, agora queda explicar por que sucede así. É o turno da pataca. A pataca, igual que o sangue, contén unha enzima chamada catalasa. Esta enzima é a responsable de eliminar o peróxido de hidróxeno durante o metabolismo celular. Por iso observamos como se descompón en auga e osíxeno.

Interesante, va que si?😎

2. DEDO EN AUGA

Este título é bastante máis obvio, non?😅 Ben, trátase de formular hipóteses sobre a seguinte cuestión:

🤔Se afundimos un dedo nunha xerra de auga (sen tocar o fondo), a auga vai pesar máis, menos ou igual que antes de afundir o dedo?🤔

Estes son os materiais que ides necesitar para comprobar se as vosas hipóteses son acertadas.

- UNHA BÁSCULA ELÉCTRONICA (como a que tedes na cociña)

- UNHA XERRA OU UN VASO CON AUGA

O procedemento non ten misterio. Colocamos a xerra con auga enriba da báscula e anotamos o peso que marca. A continuación, antes de introducir o dedo sen tocar o fondo, formulamos as nosas hipóteses e comprobamos.

RESULTADO: A báscula marca un peso maior. Isto é debido a que, ao introducir o dedo na auga estamos a aplicar sobre ela unha forza (terceira lei de Newton). Esta forza coñecese coma empuxe. A báscula é sensible a esa forza de empuxe que estamos a aplicar e por iso o peso aparece modificado.

 Moi boas, Crespocientífic@s!

Tal e coma vos prometemos, na entrada de hoxe traemos un experimento para lle dar saída aos limóns que empregamos para facer a batería. Trátase dun...

TEST DE VITAMINA C

É ben sinxelo e pódese facer con materiais que, de seguro, xa tedes todos e todas nas vosas casas.

Velaquí os materiais:

Todo listo? Comezamos!

1. PREPARAMOS OS TRES FRASQUIÑOS

En cada frasquiño imos botar unha pequena mostra de cada líquido. No primeiro deles botaremos un pouco de auga e nos outros dous zume de limón e zume de laranxa respectivamente.

IMPORTANTE: Para non contaminar as probas debemos lavar ben o espremedor despois facer o zume de limón. Non queremos que o noso zume de laranxa conteña restos de limón que poidan alterar o resultado da proba.

2. BOTAMOS A SOLUCIÓN IODADA NA AUGA

Observamos que a auga queda pintada co color da solución iodada.

3. FACEMOS A PROBA CO ZUME DE LIMÓN

Botamos unhas pingas no zume e ao axitalo observamos que o zume non colle a cor da solución iodada. Seguimos a engadir pingas de iodo e imos contando cantas son necesarias para que o zume cambie de cor.

4. FACEMOS A PROBA COA LARANXA

Procedemos do mesmo xeito co zume de laranxa. Cantas pingas serán necesarias para pintar o noso zume? Máis que co limón ou menos?

RESULTADO E EXPLICACIÓN

En todos os casos, para pintar o zume de limón tivemos que engadir máis de 100 pingas e para pintar o de laranxa arredor de 90. 

🤔Pero iso que significa?🤔

Pois, para empezar, que o limón ten máis vitamina C. Resulta que o ácido ascórbico (é dicir, a vitamina C) produce unha reacción química ao entrar en contacto co iodo na que este último se transforma nunha solución incolora. 

Por este motivo, cando axitamos o zume para que se mesturen as dúas substancias non observamos que cambie de cor. É a "maxia" da vitamina C. 

Deste xeito, cantas máis pingas necesitemos para que o zume cambie de cor, máis vitamina C haberá neste.

Chulo, non si?😎

 Que tal, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe traémosvos unha actividade 🍋con limón🍋, así que ide abrindo a neveira ou baixando á horta (se tedes esa sorte de podelos coller da árbore) porque é MOI INTERESANTE!

BATERÍA CON LIMÓNS

Si, si! Lestes ben! Imos montar un circuito usando como batería o zume dos limóns - xa vos dixemos que era unha actividade moi interesante😉

Ben. Preparade os materiais. Isto é o que ides necesitar:

Comecemos!

1. PREPARAMOS OS LIMÓNS

Partimos os limóns á metade e practicamos un burato a cada lado do medio limón.

Nun dos buratos incrustamos a moeda e no outro o parafuso.

2. FACEMOS AS CONEXIÓNS COS CABLES CROCODILO

Aquí poñede atención. Trátase de facer un circuito conectando un limón con outro. Debedes enganchar un extremo do crocodilo na moeda dun limón e o outro extremo no parafuso doutro limón diferente. 

IMPORTANTE: O circuito non se pecha ata que o LED queda conectado. Polo tanto, deixaremos un crocodilo enganchado na última moeda e outro enganchado no último parafuso; pero non entre si! No medio destes dous irá conectado o LED.

3. CONECTAMOS A LUCIÑA LED

Lembrade: a patiña curta do LED é a negativa e a longa a positiva. O crocodilo que enganchamos no parafuso conéctase coa patiña curta e o crocodilo enganchado na moeda conéctase á patiña longa.

PERO... COMO É POSIBLE!!??

Pois moi sinxelo, Crespocientífic@s. Lembrades cando elaboramos a plasti condutora? Que ingredientes levaba?🤔

Exacto! Limón e sal! Estes dous ingredientes considéranse electrolitos porque permiten o paso da corrente eléctrica.

Ademais do electrolito, para que a batería funcione son necesarios dous electrodos; é dicir, dous metais condutores (moeda de cobre e parafuso de zinc).

Unha vez conectados electrolitos e electrodos, temos xa todo preparado para que a nosa batería funcione. A reacción química que acontece durante este proceso coñécese co nome de OXIDACIÓN-REDUCIÓN ou REDOX. 

😎Va que mola! Non vos perdades a próxima entrada. Nela ensinarémosvos outra actividade para aproveitar eses limóns que acabades de usar. NON SE VOS OCURRA COMELOS!