Cromatografía

Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe despedimos o curso co noso último vídeo, no que a Doutora Ari e o Doutor Santi explícannos como realizar a cromatografía das follas.

Esperamos que vos guste😉

Vémonos o curso que vén!

Deica a próxima!!😍

Batería de limóns

Moi boas, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe deixámosvos un vídeo da Doutora Juana, o Doutor Borja e o Doutor Antonio explicando o funcionamento da batería de limóns.

Non o perdades!😉

Que tal, Crespocientífic@s!

Xa hai ganas de vacacións, va que si? Na entrada de hoxe traémosvos tres xoguetes feitos con materiais de refugallo cos que ides poder enredar este verán. Pero a mellor parte é que se moven soíños sen necesidade de baterías, por iso ás actividades que vos presentamos hoxe chamámolas...

MOVEMENTO VERDE

Velaí vai o primeiro dos tres xoguetes. Tomade nota:

Helicóptero de Papel

Estes son os materiais que ides precisar para elaborar o voso helicóptero de papel:

Elaborar o voso helicóptero é ben sinxelo. Soamente tedes que pintar o modelo ao voso gusto e recortar polas liñas de puntos. 

Unha vez recortado dobrades polas liñas negras (as continuas). Lembrade dobrar unha das hélices cara adiante e a outra cara atrás, igual que aparece no modelo da imaxe.

Para rematar, suxeitades a parte inferior cun clip e xa o tedes listo. É importante que usedes o clip e non pegamento, posto que o peso deste clip vai axudar a estabilizar o descenso do noso helicóptero.

Aquí vos deixamos unhas imaxes do proceso de elaboración:

Xa soamente queda probalo. Buscade un lugar alto, ou ben subide enriba dunha cadeira e deixade caer o voso helicóptero co clip cara abaixo e as hélices cara arriba...

O helicóptero descende devagar rotando sobre si mesmo. Isto débese principalmente a dous factores:

- Por un lado, a forza da gravidade, que fai descender o helicóptero

- Por outro, a disposición das hélices, que opoñen unha resistencia a esa        caída movendo o aire en todas as direccións e producindo a rotación do noso helicóptero.

Globo Aerostático

Se vos pareceu sinxelo o helicóptero, o que vén a continuación é aínda máis fácil.

Tomade nota dos materiais que ides precisar para elaborar o voso globo aerostático:

Usade a tesoira para facer oito cortes arredor da boca do vaso. Non apuredes os cortes ata o fondo do vaso, deixade uns centímetros libres para lle dar ao vaso a forma da cestiña.

Coa axuda do punzón ou do cutter furade o fondo do vaso. O burato que practiquedes ten que ser suficiente para deixar pasar por el a boca do globo.

Pasade a boca do globo polo burato e soprade. Cando teñades o globo cheo, NON O ATEDES, suxeitádeo coa punta dos dedos.

Agora estendede o brazo e soltade o globo para deixalo voar...

Va que é bonito!! Cando sopramos dentro do globo estamos a enchelo de aire quente, por iso ao soltalo sube. O peso da cestiña de papel axuda estabilizar o ascenso do globo, pero temos que confesar que non sempre funciona así e ás veces sube facendo eses😅

Hovercraft

E deixámosvos para o final o máis chulo dos tres. Estes son os materiais que ides necesitar para construír o voso hovercraft.

Usade a pistola de silicona para apegar o tapón no centro do CD. Deixade o tapón pechado, é dicir, coa válvula cara abaixo.

A continuación, inflade o globo e, sen atalo, encaixade a boca do globo na boca do tapón (na válvula).

Para facelo funcionar, soamente tedes que turrar da válvula cara arriba.

Va que mola😎! Xa vos dixemos que este era o máis chulo!

Cando abrimos a válvula do tapón deixamos escapar o aire que hai dentro do globo. Este aire cólase por baixo do CD formando unha especie de colchón que reduce a fricción do CD contra a superficie, favorecendo que escorregue polo chan.

Deica a próxima, Crespocientífic@s!

Moi boas, Crespocientífic@s!

Hoxe traémosvos dúas sinxelas, pero fascinantes actividades. Soamente ides necesitar materiais que de seguro xa tedes nas vosas casas.

Comezamos!

1. DESCOMPOSICIÓN QUÍMICA DO PERÓXIDO DE HIDRÓXENO

Xa sabemos o que estades a pensar😅: "Dixestes que eran sinxelas e xa nos perdemos no título!!"

Tranquil@s! Traducimos. O peróxido de hidróxeno é un composto químico de uso cotián coñecido polo seu poder branqueante e antiséptico. Exacto! falamos da auga osixenada. 

Agora mellor, non? Estes son os materiais que ides necesitar:

- PERÓXIDO DE HIDRÓXENO (xa sabedes, auga osixenada😉)

- UN ANAQUIÑO DE PATACA CRÚA

- UN RECIPIENTE TRANSPARENTE

O procedemento é ben sinxelo. Enchemos o recipiente con peróxido de hidróxeno e introducimos o anaco de pataca crúa. Que sucederá?

Como podedes observar na imaxe, ao introducir a pataca fórmanse unhas burbullas, igual que cando botamos a auga osixenada nunha ferida. Pero agora xorden dúas preguntas:

1ª. ESAS BURBULLAS QUE SIGNIFICAN?

As burbullas que observamos son burbullas de osíxeno (O2) flotando nun líquido que xa non é auga osixenada (H2O2), se non que se está a transformar en auga pura (H2O). Polo tanto, agora dentro do recipiente temos por un lado osíxeno e por outro auga; é dicir, estamos a observar a DESCOMPOSICIÓN QUÍMICA DO PERÓXIDO DE HIDRÓXENO. O experimento foi un éxito👏👏👏

2ª. POR QUE SE FORMAN ESAS BURBULLAS?

Vale, agora queda explicar por que sucede así. É o turno da pataca. A pataca, igual que o sangue, contén unha enzima chamada catalasa. Esta enzima é a responsable de eliminar o peróxido de hidróxeno durante o metabolismo celular. Por iso observamos como se descompón en auga e osíxeno.

Interesante, va que si?😎

2. DEDO EN AUGA

Este título é bastante máis obvio, non?😅 Ben, trátase de formular hipóteses sobre a seguinte cuestión:

🤔Se afundimos un dedo nunha xerra de auga (sen tocar o fondo), a auga vai pesar máis, menos ou igual que antes de afundir o dedo?🤔

Estes son os materiais que ides necesitar para comprobar se as vosas hipóteses son acertadas.

- UNHA BÁSCULA ELÉCTRONICA (como a que tedes na cociña)

- UNHA XERRA OU UN VASO CON AUGA

O procedemento non ten misterio. Colocamos a xerra con auga enriba da báscula e anotamos o peso que marca. A continuación, antes de introducir o dedo sen tocar o fondo, formulamos as nosas hipóteses e comprobamos.

RESULTADO: A báscula marca un peso maior. Isto é debido a que, ao introducir o dedo na auga estamos a aplicar sobre ela unha forza (terceira lei de Newton). Esta forza coñecese coma empuxe. A báscula é sensible a esa forza de empuxe que estamos a aplicar e por iso o peso aparece modificado.

 Moi boas, Crespocientífic@s!

Tal e coma vos prometemos, na entrada de hoxe traemos un experimento para lle dar saída aos limóns que empregamos para facer a batería. Trátase dun...

TEST DE VITAMINA C

É ben sinxelo e pódese facer con materiais que, de seguro, xa tedes todos e todas nas vosas casas.

Velaquí os materiais:

Todo listo? Comezamos!

1. PREPARAMOS OS TRES FRASQUIÑOS

En cada frasquiño imos botar unha pequena mostra de cada líquido. No primeiro deles botaremos un pouco de auga e nos outros dous zume de limón e zume de laranxa respectivamente.

IMPORTANTE: Para non contaminar as probas debemos lavar ben o espremedor despois facer o zume de limón. Non queremos que o noso zume de laranxa conteña restos de limón que poidan alterar o resultado da proba.

2. BOTAMOS A SOLUCIÓN IODADA NA AUGA

Observamos que a auga queda pintada co color da solución iodada.

3. FACEMOS A PROBA CO ZUME DE LIMÓN

Botamos unhas pingas no zume e ao axitalo observamos que o zume non colle a cor da solución iodada. Seguimos a engadir pingas de iodo e imos contando cantas son necesarias para que o zume cambie de cor.

4. FACEMOS A PROBA COA LARANXA

Procedemos do mesmo xeito co zume de laranxa. Cantas pingas serán necesarias para pintar o noso zume? Máis que co limón ou menos?

RESULTADO E EXPLICACIÓN

En todos os casos, para pintar o zume de limón tivemos que engadir máis de 100 pingas e para pintar o de laranxa arredor de 90. 

🤔Pero iso que significa?🤔

Pois, para empezar, que o limón ten máis vitamina C. Resulta que o ácido ascórbico (é dicir, a vitamina C) produce unha reacción química ao entrar en contacto co iodo na que este último se transforma nunha solución incolora. 

Por este motivo, cando axitamos o zume para que se mesturen as dúas substancias non observamos que cambie de cor. É a "maxia" da vitamina C. 

Deste xeito, cantas máis pingas necesitemos para que o zume cambie de cor, máis vitamina C haberá neste.

Chulo, non si?😎

 Que tal, Crespocientífic@s!

Na entrada de hoxe traémosvos unha actividade 🍋con limón🍋, así que ide abrindo a neveira ou baixando á horta (se tedes esa sorte de podelos coller da árbore) porque é MOI INTERESANTE!

BATERÍA CON LIMÓNS

Si, si! Lestes ben! Imos montar un circuito usando como batería o zume dos limóns - xa vos dixemos que era unha actividade moi interesante😉

Ben. Preparade os materiais. Isto é o que ides necesitar:

Comecemos!

1. PREPARAMOS OS LIMÓNS

Partimos os limóns á metade e practicamos un burato a cada lado do medio limón.

Nun dos buratos incrustamos a moeda e no outro o parafuso.

2. FACEMOS AS CONEXIÓNS COS CABLES CROCODILO

Aquí poñede atención. Trátase de facer un circuito conectando un limón con outro. Debedes enganchar un extremo do crocodilo na moeda dun limón e o outro extremo no parafuso doutro limón diferente. 

IMPORTANTE: O circuito non se pecha ata que o LED queda conectado. Polo tanto, deixaremos un crocodilo enganchado na última moeda e outro enganchado no último parafuso; pero non entre si! No medio destes dous irá conectado o LED.

3. CONECTAMOS A LUCIÑA LED

Lembrade: a patiña curta do LED é a negativa e a longa a positiva. O crocodilo que enganchamos no parafuso conéctase coa patiña curta e o crocodilo enganchado na moeda conéctase á patiña longa.

PERO... COMO É POSIBLE!!??

Pois moi sinxelo, Crespocientífic@s. Lembrades cando elaboramos a plasti condutora? Que ingredientes levaba?🤔

Exacto! Limón e sal! Estes dous ingredientes considéranse electrolitos porque permiten o paso da corrente eléctrica.

Ademais do electrolito, para que a batería funcione son necesarios dous electrodos; é dicir, dous metais condutores (moeda de cobre e parafuso de zinc).

Unha vez conectados electrolitos e electrodos, temos xa todo preparado para que a nosa batería funcione. A reacción química que acontece durante este proceso coñécese co nome de OXIDACIÓN-REDUCIÓN ou REDOX. 

😎Va que mola! Non vos perdades a próxima entrada. Nela ensinarémosvos outra actividade para aproveitar eses limóns que acabades de usar. NON SE VOS OCURRA COMELOS!

Moi boas, Crespocientífic@s!

Hoxe traemos unha actividade sobre as plantas con materiais moi sinxelos para que poidades levala a cabo nas vosas casas. Trátase da ...

CROMATOGRAFÍA DAS FOLLAS

De seguro que escoitastes algunha vez iso de que as plantas son verdes porque teñen clorofila. Pero, que pasa coas plantas que non teñen follas verdes? non teñen clorofila? E que é iso da clorofila?...🤔

Científic@s, hora de investigar!

Para levar a cabo este sinxelo experimento ides necesitar:

  - Unha presada de espinacas

-   Unhas follas de lombarda

-  Alcohol etílico (do das feridas)

-  Papel de filtro (nós usamos filtros de café)

    - Outros materiais: 

dous morteiros, funil, coador, 

dous vasos de vidro, dous lapis e cinta adhesiva.  

    

PROCEDEMENTO

1. Retiramos os rabiños das follas de espinaca e cortámolas en anaquiños. Facemos o mesmo coas follas de lombarda.

2. Introducimos os distintos anaquiños en cadanseu morteiro e machacamos con alcohol.

3. Coa axuda dun funil e un coador vertemos o líquido obtido en cadanseu vasiño.

4. A continuación, recortamos dúas tiras de papel de filtro. Deixaremos cada tira pendurando dun lapis cun anaquiño de cinta adhesiva.

5. Por último, colocamos cada lapis enriba dun vasiño de tal xeito que o extremo da tira de filtro quede mollado no líquido.

RESULTADO E EXPLICACIÓN

Unha vez que os distintos pigmentos suban pola tira de filtro, retiramos o lapis coa tira e deixámolo secar.

Velaquí os resultados:

ESPINACA

LOMBARDA

E agora a explicación. Pero comecemos polo principio: que é a clorofila?

A clorofila é a responsable de absorber a luz do sol e transformala en enerxía para medrar. Esta substancia atópase no interior das células vexetais.

Cando machacamos as follas co morteiro, estamos a romper as estruturas celulares para liberar esa clorofila, que capturamos despois ao engadir o alcohol.

Pero, que pasa coa lombarda?? Por que non vemos a clorofila na tira de filtro? Non fai a fotosíntese? 

Tranquil@s! Ten unha explicación! Resulta que este tipo de col ten dous tipos de follas: as que botamos na ensalada (de cor morada) e as que medran arredor destas envolvéndoas. Adiviñades de cor son estas últimas? Efectivamente, esas follas que envolven a col son de cor verde! Así que, aí tedes a explicación: a planta da lombarda si que ten clorofila, pero non nas follas que lle botamos á ensalada😉