Boas, científicas e científicos!

Na entrada de hoxe deixámosvos un sinxelo experimento co que comprobar a presenza de lípidos nos alimentos. Estades list@s? Tomade nota!

MATERIAIS

- frascos ou vasiños de vidro transparentes

- pipetas

- mostras de distintos alimentos

- alcohol

- auga

- utensilios de cociña: coitelos ou tesoiras, táboas de cortar, morteiro

PROCEDEMENTO

1. Machacar ou triturar os alimentos e botar unha pequena cantidade 

en cada frasquiño.

2. Cubrir con alcohol e remexer.

3. Deixar asentar a mestura e extraer o líquido para outro frasco 

coa axuda das pipetas.

4. Engadir auga. Se o líquido queda transparente, o alimento non ten graxa. 

Se, pola contra, se volve turbio, significa que hai graxa.

A CIENCIA DETRÁS DA COCIÑA

Os lípidos ou graxas non se disolven na auga, pero si no alcohol. 

Resultado coas mostras de magdalena, pepino e Cola-Cao

Cando mesturamos os alimentos co alcohol conseguimos extraer as posibles mostras de graxa que puidera haber en cada un. Así, ao engadir a auga, a verdade sae a flote, porque a graxa flota na auga e non se disolve.

Hoxe para nos despedir ímosvos agasallar coas tomas falsas de Vega e Brais😂

 Boas tardes, científicas e científicos!

Na entrada de hoxe compartiremos con vós a nosa primeira experiencia de CIENCIA NA COCIÑA. Trátase do proceso de elaboración da marmelada. Preparados/as? Comezamos!

INGREDIENTES E MATERIAIS

- 1kg de froitas ou hortalizas 

(Nós preparamos dúas versións: a de cabaza e cenoria e a de pera e mazá...Deliciosas😋)

- 1/2kg de azucre aproximadamente

(Nós usamos un pouco menos, 400g)

- O zume dun limón (para a de froitas) ou dunha laranxa (para a de hortalizas)

- frascos de vidro coas súas tapas

- batedor (se non vos gustan os grumiños)

- pota, coitelos e culler

ELABORACIÓN

1.  Lava, pela e corta as froitas ou hortalizas en pequenos anacos.

2. Mestura na pota a froita co azucre e o zume de limón ou laranxa e deixa macerar uns minutos. En canto, pon a ferver os frascos coas súas tapas para esterilizalos (15 minutos aprox.)

3. Pon a pota ao lume e deixa cocer ata que a froita ou as hortalizas queden brandiñas. Non te esquezas de remexer de cando en cando.

4. Se o desexas, tritura co batedor para que quede a textura homoxénea.

5. Envasa en quente e tapa. 

 A CIENCIA DETRÁS DA COCIÑA

PREGUNTA: 

Por que ten a marmelada esa textura espesiña tipo xel que non aparece na froita nin nos zumes?

RESPOSTA: 

A froita contén un tipo de glúcido coñecido coma pectina. Esta substancia funciona coma un axente xelificante que reacciona  coa calor da cocción, o azucre e o ácido do limón ou a laranxa.

Moi boas, científicas e científicos! 

Ao longo deste curso, o noso proxecto de Infantil e Primaria versará principalmente sobre cociña e medio ambiente.

Dado que o pasado mes de outubro se conmemorou o Día Mundial do Aforro Enerxético (21 de Outubro), a nosa primeira actividade do curso tratou sobre este tema.

Va que sería marabilloso poder ter unha 

neveira que funcione sen enchufes?? 

Ao prezo que está a luz...

Pois estades de sorte, porque nesta entrada ímosvos ensinar a fabricar a vosa!

A NEVEIRA DO DESERTO

MATERIAIS

- Dúas olas ou testos de arxila de tamaños diferentes

- Area

- Auga

- Un pano húmido

- As froitas e verduras que ti queiras gardar

- Tapóns de cortiza (soamente se usades testos furados no fondo)

PROCEDEMENTO

1. Botar unha "cama" de area duns 3 ou 4cm no fondo do testo máis grande. 

Os nenos e nenas de 1º e 2º de primaria recollen area do areeiro

Os pequenos e pequenas de infantil poñen a "cama" de
area no testo grande.

2. Colocar o testo máis pequeno dentro do maior e ir enchendo o espazo entre os dous con máis area. A medida que o enchedes, podédelo ir regando ou agardar ao final para botarlle a auga.

César A., Larissa e Daniela colocan o testo pequeno
antes de gardar os alimentos.

3. Colocar os alimentos dentro do testo pequeno e tapar cun pano húmido.

4. Xa está! Para conservar a temperatura fresca no interior da neveira debédela regar a diario con bastante auga e manter o pano de enriba humedecido.

Juana ocúpase de manter a neveira
fresquiña e ben regada.

Para comprobar a eficacia da nosa neveira colocamos ao lado desta un prato coa mesma cantidade de froita e verdura fóra da neveira. Escollemos peras e tomates. Logo dun mes, estes foron os resultados:

Fóra da neveira

Dentro da neveira😎

EXPLICACIÓN

MILAGRE!! Os alimentos consérvanse sen usar unha neveira convencional!

Semella un milagre, pero é ciencia! O que observamos aquí coñécese coma enfriamento evaporativo. A auga coa que empapamos a area evapórase facilmente cara o exterior grazas ás paredes porosas dos testos. Isto produce unha baixada da temperatura que favorece a conservación dos alimentos.

 Boas, científicas e científicos!

Na entrada de hoxe falarémosvos das últimas actividades que realizou o noso club de ciencias este curso. Son dúas:

Elaboración de candeas aromáticas

Forno solar caseiro

Comecemos coa primeira delas. 

Por que elaborar candeas? Que ten iso que ver co tema do desenvolvemento sostible do noso proxecto? 

Moi sinxelo, sendo este o ano mundial do vidro, quixemos implicar ao noso alumnado na reciclaxe e reutilización do mesmo e pensamos que empregar os frasquiños para elaborar candeas coas que agasallar ás súas familias era unha idea que de seguro os ía entusiasmar. E non nos trabucamos!

Estes son os materiais que ides necesitar:

ELABORACIÓN DE CANDEAS AROMÁTICAS

MATERIAIS

- Frasquiños de vidro (nós usamos os do iogur)

- Parafina e/ou cera de abellas

- Colorante específico, ou, no seu defecto, ceras das de pintar

- Mechas

- Aceites esenciais (para os aromas)

Para decorar: 

- Rotuladores especiais para vidro ou cola transparente e purpurina

PROCEDEMENTO

1. Decorar os frasquiños e colocar a mecha no interior

Gabriela e Aroa xa teñen todo listo.

2. Fundir a cera e engadir a cor desexada

Mentres fundimos a cera (neste caso, violeta),
os alumnos/as van escollendo a esencia que prefiren.

3. Verter nos frasquiños e engadir o aroma

Fixádevos ben: Kathy usa un pauciño furado para suxeitar a 
mecha e que non se mova de onde debe estar. 

Como podedes observar, outra opción é usar pinzas da roupa.

4. Fardar😎

Quedan chulas ou que?

FORNO SOLAR CASEIRO

MATERIAIS

- Caixa de cartón

(Pódese facer cunha soa caixa ou con dúas. Nós usamos unha moi xeitosa con dobre parede e tapa tipo libro... perfecta!)

- - Material aillante: papel de xornal, la, pórex pan...

- Pintura negra e brochas ou pinceis

- Papel alumnio ou cartolina metalizada cor prata

- Cutter  

- Cinta adhesiva ou silicona quente

- Folla de vidro ou lámina de plástico transparente

PROCEDEMENTO

1. Preparar a estrutura

Na tapa da caixa abrimos unha especie de ventá que será a encargada de reflectir os raios do sol.

Para maior eficacia, entre as paredes da caixa introdúcese calquera dos materiais aillantes mencionados arriba.

Os nenos e nenas de 1º e 2º observan o deseño da estrutura

2. Pintar de negro e forrar a ventá reflectante

Grazas á actividade do mes anterior coa luz e o xeo, os nosos alumnos e alumnas xa tiñan moi claro por que o forno debía ser negro e non doutra cor.

Ainara, Mar, Íker e César moi ocupados pintando o forno.

Xa case está!

3. Apegar o vidro ou a lámina de plástico

Nós escollemos unha lámina de acetato porque o risco de que nos rachase o vidro no traslado Ourense-Padrenda era bastante alto.

A nosa Juana é unha profesional coa pistola de silicona😎


4. Comprobar se funciona 

As nosas científicas e científicos puxeron a fundir dous anacos de chocolate: un dentro do forno e outro fóra.

Quixemos medir a temperatura dentro e fóra do forno. Pero como usamos
un termómetro convencional que só marca até 45º, non nos foi moi útil😓

E onde nos falla a tecnoloxía usamos método manual😜
Como está de quente o forno, rapaces?

Agardando... "A paciencia é a nai da ciencia"😅

Deixamos a fundir os nosos chocolates durante a clase da tarde e, cando saímos coller o bus, o chocolate do forno fundira totalmente... pero o de fóra tamén🙈 Doutra vez haberá que probar un día de menos calor😂😂

Boas, científicas e científicos!

Na entrada de hoxe resumirémosvos a actividade que fixemos o pasado mes de abril. Nela observamos os efectos da luz nas cores branca e negra.

Esta é unha actividade do máis sinxela que podedes facer nas vosas. Na lista que tedes a continuación aparecen os materiais necesarios para levala a cabo. 

MATERIAIS

- dous vasos do mesmo tamaño

- cartolinas branca e negra

- cinta adhesiva

- unha lanterna

- pedras de xeo

 Xa tedes todo? Pois logo, imos comezar!

PROCEDEMENTO

1. Forrar un dos vasos con cartolina branca e o outro coa de cor negra. 

Asegurade con cinta adhesiva e, ao rematar, colocade enriba do vaso branco unha tapa de cartolina branca. Facede o mesmo co vaso negro e un anaco de cartolina negra.

É importante que as vosas tapas sexan un pouco máis grandes que a circunferencia do vaso.

Podédela deixar así, como fixo Daniela.

Ou asegurala máis como fixeron Antonio e os seus compañeir@s.

2. Colocar unha pedra de xeo sobre cada un dos vasos e enfocar coa lanterna.

A profe Ana botounos unha man coa lanterna do seu teléfono

Aquí temos a Kathy enfocando coa lantrna no centro para que 
chegue a luz aos dous vasos.


3. Observar. Que xeo fundirá antes?

Mirade: Se vos fixades un pouco observaredes que na cartolina
negra hai máis auga que na branca. 

Brais e Álex moi concentrados na invetigación de Izan.

                                       CONCLUSIÓNS

Vale, comprobado: sobre o negro o xeo fúndese antes. pero, por que?

A luz compórtase de distintas maneiras sobre as cores: pode reflectirse ou "quedar absorbida". Sobre a cor branca a luz reflíctese; é coma se rebotase no obxecto que está a enfocar. 

En cambio, sobre a cor negra sucede o contrario, pois os raios de luz quedan "absorbidos" dentro desa cor producindo máis calor, o que fai que o xeo funda antes.

E isto para que nos serve? Pois ademais de comprobar que no verán andamos máis fresquiños vestidos de branco, agora tamén sabemos que unha casiña branca pode axudar a pagar a factura do aire acondicionado.😅 E se non, pensade: por que vai ser logo que nas zonas máis cálidas do Mediterráneo as casas son sempre branquiñas?